"Kolędnicy - jako by to było,
Kie by sie Chrystus
Pod Giewontem rodził"

"Kolędnicy"

Osoby:
ANIOŁ  Z  SZOPKĄ
CZTERECH   PASTERZY
KRÓL  HEROD
MARSZAŁEK  DWORU  HERODA
DWÓCH  ŻOŁNIERZY  HERODA
TRZECH  MĘDRCÓW  ZE  WSCHODU
UCZONY  W  PIŚMIE

SCENA 1

(Na zewnątrz słychać śpiew pasterzy)
Judzką krainę noc okryła
I w snu marzeniach zanurzyła
jej niwy, jej niwy, jej niwy.
(Ciągle śpiewając pasterze wchodzą)
Pokój zajął szczęśliwy, szczęśliwy,
a pasterze przy swej trzodzie,
gdy pogasły późne zorze,
posnęli w swobodzie, w swobodzie.

(Trzej pasterze układają się na ziemi, jeden czuwa, przechadza się i rozgląda)

SCENA 2

(Wchodzi Anioł z szopką i zapala nad nią gwiazdę -kometę)

PASTERZ I: (rozglądając się, spostrzega Anioła i woła głośno)
Hej, bracia! Czy wy śpicie? Czy nic nie widzicie? Dziwy niesłychane, dziwy niewidziane! Patrzcie!

PASTERZ II: (siada, opierając się na ręce i patrzy na Anioła)
Widzę, ale strach mnie ogarnia, patrząc na te dziwy!

(Pozostali pasterze również siadają i patrzą na Anioła)

ANIOŁ: Nie bójcie się, bo oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie udziałem wszystkiego ludu.

(Pasterze klękają)

Dziś narodził się wam Zbawiciel, którym jest Jezus Chrystus,, w Betlejem - mieście Dawidowym. A to będzie dla was znakiem: znajdziecie Niewiniątko owinięte w pieluszki i położone w żłobie i Marię, Jego Matkę.

PASTERZE: (wstają z klęczek i idą w kółko, śpiewając)

    Pójdziemy wszyscy do stajenki,
Do Jezusa i Panienki,
Powitajmy Maleńkiego
I Maryję Matkę Jego (bis)

(W tym momencie wnętrze szopki rozświetla się, pasterze podchodzą powoli ku niej i zaciekawieni  zaglądają do środka, tak żeby nie zasłaniać wnętrza)

PASTERZ I: Widzicie?

PASTERZ II: Dzieciątko w żłobie, w pieluszkach!

PASTERZ III: I Jego Matusia!

PASTERZ IV: Patrzcie, jaki malutki! I on będzie naszym Zbawicielem?

(Pasterze klękają, po dwóch z każdej strony szopki i śpiewają po kolei poszczególne zwrotki, a refren razem)

PASTERZ I:
Hej, malućki Pan Jezus malućki, kieby rękawicka,
Abo tyz - jakoby kawałecek smycka.

WSZYSCY:
(Refren) Śpiewajmy i grajmy Mu, małemu, małemu.

PASTERZ  II:
Cy nie lepiej Tobie by siedzieć było w niebie,
Dyć Twój Tatuś niebieski nie wyganiał Ciebie.
(Refren) Śpiewajmy i grajmy Mu, małemu, małemu.

PASTERZ III:
Tam Ci w niebie służyły prześliczne Janioły,
A tu musis se leżeć jak tyn palec goły.
(Refren) Śpiewajmy i grajmy Mu, małemu, małemu.

PASTERZ IV:
Tam se miałeś pościółke i miękki piernatki,
Tu zaś na nie stanie Twojej biydnyj Matki.
(Refren) Śpiewajmy i grajmy Mu, małemu, małemu.

PASTERZ I:
Tam se jadeś kukiełki carnuskom sypane,
A tu obyjść sie musis moskalem owsianym.
(Refren) Śpiewajmy i grajmy Mu, małemu, małemu.

PASTERZ II:
Tam se w niebie pijałeś samo małmazyje,
Tu sie Twoja gębusia gorkik łez napije.
(Refren) Śpiewajmy i grajmy Mu, małemu, małemu.

PASTERZ III:
Abo sie juz, mój Panie, wróć do swej dziedziny,
Abo sie mi dej zaniyść do mej chałupiny.
(Refren) Śpiewajmy i grajmy Mu, małemu, małemu.

PASTERZ IV:
Moze Ci tam nie bedzie jako miałeś w niebie,
Ale mam ja mlycusia słodkiego garnusek dla Ciebie.
(Refren) Śpiewajmy i grajmy Mu, małemu, małemu.

 PASTERZ I:
Ja Ci dajem, mój Panie, te moje piosnecki,
Abo weź se ode mnie lipowe skrzpecki.

WSZYSCY:
(Refren) Śpiewajmy i grajmy Mu, małemu, małemu.

PASTERZ II: (stając) Chłopcy! Lecimy do wsi! Opowiemy wszystkim ludziom o Bożym Narodzeniu!

  PASTERZ III: Pośpieszajmy z dobrą nowiną!
(Pasterze wybiegają, pozostaje Anioł z szopką)

SCENA 3

(Wchodzą dwaj żołnierze Heroda niosąc transparent z napisem  DWÓR KRÓLA HERODA. Zasłonięty transparentem opuszcza scenę Anioł, a zasiada na krześle król Herod. Żołnierze odchodzą z transparentem na bok, stawiają go pod ścianą, a sami stają po obu stronach Króla)

MARSZAŁEK: (wchodzi i staje przed królem) Wielki królu Herodzie! Oto przybyli trzej Mędrcy ze Wschodu i pytają o nowo narodzonego króla żydowskiego.

HEROD: Nic nie wiemy o nowym królu. Królem judzkiej krainy jestem ja! Niech do mnie przyjdą ci Mędrcy.

(Wchodzą trzej Mędrcy, stają przed Herodem i kłaniają się głęboko)

HEROD: Skąd i co wiecie o nowo narodzonym?

MĘDRZEC I: Widzieliśmy jego gwiazdę, która prowadziła nas ze Wschodu przez całą długą drogę. Tu nas przywiodła.

HEROD: Marszałku! Przywołaj uczonego w Piśmie.

UCZONY: (wchodzi, kłania się nisko) Otom jest, Panie.

HEROD: Czy  jest coś w księgach o narodzeniu nowego króla Izraela?

UCZONY: (otwiera księgę i czyta:) W księdze Proroka Micheasza jest napisane: "A ty, Betlejem Efrata, najmniejsze z okręgów judzkich, z ciebie mi wynijdzie Ten, który będzie władcą Izraela. Początki Jego od prawiecku, od dni zamierzchłych." (składa księgę, kłania się i wychodzi)

HEROD: (do Mędrców) Idźcie przeto do Betlejemu, a gdy odnajdzie dziecię, doniesie mi, abym i ja poszedł oddać mu pokłon.
(Mędrcy kłaniają się i wychodzą)

HEROD: Żołnierze!

ŻOŁNIERZE: (robią zwrot twarzami do króla) Co rozkażesz, Panie?

HEROD: Kiedy wrócą Mędrcy, niech wojsko pójdzie do Betlejem i do okolic miasta. Rozkazuję zabić wszystkich nowo narodzonych chłopców. Niech nikt nie zagraża mnie, królowi Herodowi i moim następcom!

(Żołnierze salutują, po czym znów biorą transparent i rozwijają go drugą strona do przodu, na której jest napis BETLEJEM. Zasłaniają Heroda, który wchodzi, a na jego miejsce wchodzi Anioł z szopką. Żołnierze wychodzą ze zwiniętym transparentem)

SCENA 4

(Wchodzą trzej Mędrcy)

KACPER: (kłaniając się) Bądź pozdrowiony, Królu wszystkich narodów. Przyjmij należne królowi złoto.

MELCHIOR: (kłania się nisko) Chwała Tobie, Nowo Narodzony. I Matce Twojej. Weź tę mirrę dla utrwalenia królestwa Twego.

BALTAZAR: (kłania się nisko) Bądź pozdrowiona, Nadziejo wszystkich ludzi, najwyższy ich Kapłanie. Przyjmij w darze ofiarne kadzidło.

ANIOŁ: Bóg z wami, uczeni mężowie. Jednak nie idźcie po raz wtóry na dwór Heroda, lecz inną drogą powróćcie do ziemi waszych. Szalom alejchem! Pokój wam!

( Mędrcy kłaniają się i wychodzą, przed szopkę wybiegają pasterze)

PASTERZ I: Złóżmy wszystko, cośmy przynieśli małemu Dzieciątku. (kładzie oszczypek i mówi dalej)

    Jezusicku mały, owce mlycko dały,
Ja Ci zrobił ś niego oscypka dobrego.

PASTERZ II:
Miałek w doma monke, nieduzo, dróbecke,
Uwarzi Ci Matuś dobrom zaciórecke.

PASTERZ III:
Rękawicki moje, choć juz i nienowe,
Niekze Ci ogrzejom w lute dni zimowe.

PASTERZ IV:
Mas tu kapelusik na Twojom główecke,
Może Ci posłuz-ić i za podusecke.

ANIOŁ: (śpiewa) Gloria, gloria, gloria, in Excelsis Deo!

PASTERZE: (śpiewają )
Podnieś rączkę, Boże Dziecię,
Błogosław Ojczyznę miłą.
W dobrych radach, w dobrym bycie,
Wpieraj jej siłę swą siłą;
Dom nasz i majętność całą
I wszystkie wioski z miastami,
A słowo ciałem się stało
I mieszkało między nami.

(Odwracając się do gospodarzy / do widowni / i śpiewają dalej)

     Bóg wam zapłać za to, gospodarze mili,
Żeście nam z kolędą do was pozwolili,
Narodzenie Pańskie wam oznajmujemy
A jak nam co dacie, to podziękujemy,
Hej, kolęda kolęda.

(potem)
Za kolędę dziękujemy,
Bogu was tu oddajemy
I żebyście długo żyli, a po śmierci w niebie byli,
A po śmierci w niebie byli. (bis)

Na zakończenie wspólne Kolędowanie z publicznością:

• Występ ma charakter utworu scenicznego
• Czas trwania: 1,5 h z możliwością rozbudowania
• Całość utworu będzie wykonana w przekładzie na gwarę góralską (dla ułatwienia przedstawiliśmy Państwu tekst w języku polskim).
• Ilość osób biorących udział w przedstawieniu:

13 osób - obsada oczywiście w odpowiednich strojach
1 osoba - śpiewaczka solistka /
4 osoby - kapela góralska
1 osoba - prezentujący sztukę - Harnaś

Koniec